Het leven van een custom builder

Artikel verschenen in MAGazine nr. 88

Johan mag zich de trotse eigenaar noemen van een klein bedrijf met grote bekendheid. Van ver komen zijn klanten om een motor te laten bouwen door hem.? Hij is een motorrijder in hart en nieren. Het speelt geen rol wat je achtergrond is, als je een passie hebt voor motoren ben je welkom. Ik vond het dan ook, als kleine motor-doe-het-zelver, prachtig om eens een uurtje met hem rond de motorlift te kunnen staan. Op zijn site ( www.v-motors.be ) kan je enkele creaties bewonderen.

BR: Hoe ben je in het motorwereldje terecht gekomen?
JB: Ik zit er al lang in, al van in de wieg denk ik. Mijn pa is altijd ‘zwaantje’ geweest, hij reed altijd al met een motor. Ik ben er dus mee begonnen van thuis uit en dan zelf een beetje gaan oefenen… Vandaar ben ik, om het kort te maken h?, in de verfwinkel terecht gekomen om te spuiten. Die verfwinkel nam dan Ducati over, toenmalig van Merelbeke. Dat was indertijd op de Nieuwe Vaart in Gent, en nadat die zijn gestopt ben ik op ‘mijn eigen’ begonnen. En dat bevalt me heel goed.

BR: Werk je graag rond thema’s, of liever naar een gedetailleerd idee, of …?
JB: Neen, ik werk het liefst uit mijn hoofd. De meeste klanten die naar hier komen weten een beetje wat ik doe. Ze laten mij dan ook meestal gerust. Ik heb er hier eentje staan die een beetje thema ‘bike’ was: het thema was rond nascar, de ‘24’. Maar anders werk ik liever niet rond een thema bike. Nee, liever niet, ik doe graag mijn zin. Ik maak ook nooit twee maal dezelfde motor, altijd iets anders.

BR: Hebben de klanten geen specifieke voorkeuren?
JB: Neen. Meestal als het een leek is en ze toch zo iets speciaals willen, dan komen ze af met een boekje waarin ze iets gezien hebben. Maar dat bouw ik toch niet, omdat we toch geen kopieerwinkel zijn. Als ik ze dan nog een beetje kan sturen en ze wat suggesties geven, dan lukt het wel. Bij de meeste klanten die ik heb, mag ik toch bij ongeveer 90 procent mijn goesting doen. Maar mensen die met een bestaand model afkomen doe ik niet omdat het dan een kopie is dat je maakt. Er kwam onlangs iemand met een foto en hij wou compleet hetzelfde. Maar als je de motor nu naast de foto ziet staan, dan is het toch dag en nacht verschil. Dat is een beetje bijsturen…

BR: Hoe begin je aan het bouwen van een motor?
JB: Je begint altijd met eerst met de klant eens rond de tafel te zitten. Kijken welk budget hij heeft, en dan een paar tekeningetjes maken. Ik moet eerst die persoon zijn adem horen, want sommige mensen hebben er geen idee van hoeveel zo een project kost. Ze komen naar hier en denken er met 15.000 euro te komen, terwijl de motor waarvan ze een fotootje bijhebben een goede 65.000 euro kost. Ze willen dan dat je die motor namaakt. Die gesprekken doe ik veel 's avonds rond 18 uur, dan is het hier rustiger. Dan bekijken we alles een keer: heb je al een motor of nog niet, wat wil je als eindresultaat… Als die persoon al een motor heeft, moeten we die afbreken of gedeeltelijk afbreken? Hebben ze er geen, dan zoeken wij eventueel binnen hun budget naar eentje. De motor die hier momenteel staat is een bestaande geweest, de eigenaar heeft die gekocht en er vervolgens 90 km mee gereden. Van de winkel naar hier, en dan, tja, het mes erin. Je hebt ook nog mensen die vanaf nul beginnen, beginnen met een kader te zoeken en dan verder gaan

.BR: Werk je meestal alleen of liever samen?
JB: Dat doe ik volledig alleen, ik werk ook niet op papier. Ik bewerk alles vanuit mijn hoofd. Mocht je een televisie kunnen aansluiten aan mijn hersens, dan zie je de motor al in zijn geheel. Voor mij is dat gemakkelijk, maar voor de klant niet altijd. De speciale projecten, die staan op de brug, en die zijn volledig voor mezelf. Er zijn wel mensen die me komen helpen, om iets te bevestigen. Maar het ontwerp doe ik volledig zelf…

BR: Welke materialen gebruik je zoal? Heb je een vaste werkwijze?
JB: Als je exclusief wilt werken, dan kan je nooit met dezelfde materialen werken. Mocht ik altijd hetzelfde wiel steken, of dezelfde tank, dan krijg je ook altijd hetzelfde resultaat. In dit geval bv vertrekken we van de volledige originele tank die we uitstretchen en bewerken. Het hangt eigenlijk volledig af van het eindresultaat. Het kan best zijn dat we een volledig nieuwe tank kopen voor een ander eindresultaat. Tanken, uitlaten en spatborden zal ik nooit laten zoals ik ze kocht. Ik ga er altijd iets aan veranderen opdat hij toch exclusief blijft. Sommige zaken, zoals voorvork of wiel kan je natuurlijk moeilijk veranderen. Maar de meeste materialen proberen we toch altijd bij te werken opdat we exclusief blijven.

BR: Hoe lang duurt het voor een project volledig af is voor jou?
JB: Hangt ervan af, je kan rekenen voor kleine projecten 50 tot 70 uren, bij grotere 300 tot 500 uren. Dat hangt echt af van wat klanten willen. Het makkelijkste is altijd met een basisframe, dan gaat het redelijk vlug. Zoals het frame waar ik nu mee werk, het werd opnieuw gepoedercoated, de aandrijving averechts gemonteerd. Deze zaken gaan meestal vrij vlot, dus dit gaat over een uur of 50. Maar als je begint met bv de rode, de ‘24’, dan spreek je over zo’n 400~450 uren. Maar daar vind je dan ook geen enkel stukje aan dat je zou kunnen kopen. Het kader werd doorgeslepen, veranderd naar mijn zin. De spatborden zijn zelf gemaakt, het stuur is zelf gemaakt, de uitlaten… Dus daar kruipt een pak uren in. Maar dat maak je ook niet alle dagen, zo’n motor. Als ik er zo een per jaar mag maken, dan ben ik al tevreden. Zo kan je er toch nooit 10 per jaar maken, je moet nog kunnen afleveren ook.

BR: Maak je een motor per keer?
JB: Nee, we bouwen steeds 2, 3, 4 motors tegelijkertijd. Want je moet meestal wachten op een stuk, en dan bouwen we verder aan een ander. Tegen dat we dan weer wat verder zijn met die, moeten we wachten op dat… Je kan nu eenmaal niet alles zelf doen. De benzinetanks laten we bv zandstralen, en dan moeten we daarop wachten…

BR: Kan je uitrekenen hoeveel zo’n project kost (materialen, werkuren, creativiteit…)
JB: Dat moet je bekijken per project. Voor mijn huidige project mag je reken in waarde dat er ongeveer 40.000 euro verbouwingskosten zullen gebeuren. Maar niet iedereen doet dit natuurlijk op deze manier. Er zijn vele klanten die juist het stuur willen veranderen. Dat doen we ook. We doen niet enkel grote projecten, ook de kleinere aanpassingen gebeuren bij ons. Bij deze motor hebben we enkele nieuwe kabels gemonteerd, bij die motor een nieuw motorblok met uitlaten… Maar het bedrag hangt af van wat de klant juist wil als eindresultaat.

BR: Ben je merkgebonden?
JB: Nee, ik ben eigen baas. In het verleden deden we ook veel Japanezen, Harleys, streetfighters, choppers… Deze bouwden we ook allemaal om. We bouwden zo bv veel Japanezen die gerust naast een Harley mogen staan. Maar dat konden we niet bolwerken. Je moet ergens een keuze maken, je kan niet zeggen dat je het allemaal doet. Ten eerste omwille van de ruimte die je nodig hebt, ten tweede omwille van de mentaliteit van de persoon die ermee rijdt. De Harley-rijder heeft nog altijd een speciale mentaliteit. Ten derde moet je ook al het werkmateriaal hebben. Zo heb je sleutels nodig voor Harley, als je daarnaast ook nog een Japans merk doet, dan heb je ook die sleutels nodig. En ten vierde is de Harleymarkt voor onderdelen veel ruimer dan voor een Japanees. Toch krijg ik soms de vraag om zo’n (welke?) spatborden op een Japanees te steken. Maar de mensen zouden zich er blauw aan betalen. Zo kun je bv moeilijk op een Honda Shadow (om maar iets te noemen) die tweedehands 5.000 euro kostte, een spatbord monteren van 1.500 euro. Bij Harley gebeurt dit iets sneller. Daarom dat ik me ook toespitste op de Harleymarkt. En omdat ik me concentreer op ??n merk, kan ik ook een betere service leveren.

BR: Wat is het leukste project dat je tot nu toe deed?
JB: Hoh, het leukste, en zwaarste was die rode bike in de etalage, die ‘24’. Omdat ik budget kreeg, en volledig mijn gang mocht gaan. Ze zeiden doe maar, maak er iets van. We zijn er toen met naar ‘Means’ geweest, naar een competitie van dealers onder elkaar. We waren daar onze 25ste van de ongeveer 130 deelnemers. Dus allemaal professionelen, geen particulieren. En alles samen was dat project het leukste.

BR: Wat is het minst leuke project?
JB: Het minst leuke vind ik als iemand binnen komt met 15.000 euro, en dat de bike eruit moet zien als ??n van 50.000 euro. Je moet mensen dan teleurstellen. Sommige mensen komen hier toe met een roestbak, en je moet er een prijsbeest van maken. Dat is onmogelijk, en dat doe ik dus liever niet, ook al omdat je er andere mensen moet voor laten wachten.

BR: Welk project zou je nog willen doen?
JB: Nu ben ik gestart in de Bobberlijn. We gaan er ook deze afdeling bijnemen. De verdeling voor ‘twister chopper’ uit Amerika heb ik nu exclusief voor Belgi?. Dit zou volledig in orde moeten zijn tegen onze volgende opendeurdagen. tegen dan zouden we in staat moeten zijn om lowbudget Bobbers af te leveren. Ik zie dat wel goed zitten, de markt is groter en die projecten liggen in Belgi? goedkoper. Voor zo’n 7.000 euro heb je je kader, je wielen, je stuur, spatborden, banden, tank… Je kan je er toch volledig in uitleven, maar het kost tenminste geen stukken van mensen. Je moet geen 50.000 euro neerleggen, voor een pak minder kom je toch met iets exclusief buiten.

BR: Wat is jouw droommotor?
JB: Ik heb er zoveel. Ik zou het echt niet kunnen zeggen. Mijn droommotor? Ik heb er al zodanig veel voor me gebouwd. Maar voor ik ermee kan rijden, zijn ze verkocht. Geen fabrieksmotor, ik ga niet op een standaard motor kruipen. Dat kan ik me trouwens niet permitteren voor mijn zaak. Dat ik zou rondvliegen met een standaard Sportster? De mensen zouden nogal denken: “zie hem daar, hij zal ons wel vertellen dat we zo’n spatbord of uitlaten moeten steken. En zelf rijdt hij met een standaard motor.” Sowieso moet mijn droommotor iets zijn dat bij me past. Het zou voor mij gerust een chopper mogen zijn, of een Bobber. Maar om te zeggen dat is mijn droommotor? Dat is moeilijk.

BR: Hoe ziet jouw ontspanning er uit?
JB: Ontspanning voor mij is in principe motoren bouwen. Met de motor rijden komt er niet veel van, ik ben 6 dagen in de week bezig in deze garage. Op die vrije dag heb je dan toch wel die kleine verplichtingen; eens naar daar of ginder, een treffen, een beurs… Ik kan het dan soms moeilijk opbrengen om dan nog eens met de motor te gaan rijden. Ik amuseer me hier, je mag me hier gerust 7 op 7 steken, dit is mijn ontspanning.

BR: Ga je op reis met de motor?
JB: Tja, dat is ook zoiets. Door tijdsgebrek komt het er niet echt van… Als ik al op reis ga, is het meestal met de vrouw en kinderen. In mijn verlof kan ik niet veel motors meer zien. Maar daar trek je toch automatisch naar toe, als je een motor ziet staan aan een caf? ga je toch eens kijken. Het blijft tenslotte een passie h?. Maar om te zeggen op reis gaan met de motor? Nee, dat is niet echt aan mij besteed.

BR: Ken je de programma’s zoals Bikers Build-off?
JB: Ik vind dat niet slecht, er kijken daar veel mensen naar. Het is een leuk programma voor mensen die custom liefhebbers zijn. Om eens te zien hoe het allemaal in elkaar zit, maar het is niet de realiteit. Je kan moeilijk op enkele dagen een motor samenstellen van hoog niveau, die dan ook nog deftig rijdt. Het is leuk om te zien, maar het is niet realistisch. Ik kijk er ook regelmatig naar, maar als je in de branche zit, dan heb je soms wel je bedenkingen. Ik kan me voorstellen als ze hier zouden komen filmen, ze een baard tot op de grond hebben vooraleer de motor op de baan komt.

BR: Heb je iemand waar je naar op kijkt?
JB: Ja, eigenlijk wel. Er zijn een deel gasten waar ik naar opkijk. Meestal naar mensen die met weinig toch veel doen, met weinig materiaal. Dit is net als hier bij ons in de garage, er staat hier geen machinepark. Van den oude stempel. Iemand met een atelier van miljoenen en 20 mankrachten? Dan kan iedereen een motor bouwen. De kunst is om iets samen te steken dat toch veilig is. Je kunt wel een prachtmotor bouwen, maar die niet veilig is. Mitch Russel is iemand die met weinig toch veel doet. Dat zijn mensen waar ik naar op kijk. Jesse James is iemand waar bijna iedereen naar opkijkt. Maar ik kijk meer op naar mensen die hun eigen spatbord kunnen maken, die zelf hun tank veranderen. Dat zijn kunstenaars voor mij. Een doos opendoen en de boel samen steken, dat kan iedereen. Die mensen van bv biker-build-off, ik zou hun graag eens bezig zien in het echt. Niet enkel hetgeen je ziet op tv.

BR: Wat is jouw (levens)leuze?
JB: Mijn leuze? Goh, ik heb er zoveel. Het is te zien welke dag van de week het is. De maandag is het iets minder, de zaterdag hebben we er heel veel. Ik zou zeggen: "Je leeft maar een keer’. Als je iets wilt doen, dan moet je het in dit leven doen.

BR: Ken je M.A.G. goed?
JB: Jawel, ik ken de M.A.G., ik heb hier zelfs een verwoede M.A.G.-werker in mijn garage. Er is geen plaats meer op z’n vest door al die badges. Ik vind het goed dat er nog zo’n groep is, die achter het volledige motorgebeuren in Belgi? staat. M.A.G. kan natuurlijk geen ijzer breken met hun handen. Maar ze doen het toch, en hetgeen ze kunnen doen… En mochten zij er niet geweest zijn, dan zou het er allemaal misschien helemaal anders uitgezien hebben. Toen zou ik hier misschien zelfs niet meer gestaan hebben. Tot slot van de rekening is het M.A.G. die alles wat tegenhoudt van rare wetten en zo. Met al die zaken die de regering voorstelt ter bescherming van de motorrijder… Dankzij M.A.G. wordt er van tijd tot tijd op tafel geklopt. Ik vind het een goede organisatie. Je kan natuurlijk niet verwachten dat ze kunnen toveren. Maar ik vind het goed dat ze er zijn.

BR: Wat vind je van de Belgische wetgeving rond de customwereld?
JB: Zwijg me daarvan! Mijn mening? De mensen die de wetten maken zou eerst eens polshoogte moeten nemen bij ons, de mensen die er dagdagelijks mee bezig zijn. In Belgi? is het de gewoonte om eerst de wet te maken, en er dan over na te denken. Veel mensen raken hun job/bedrijf kwijt, de toeleveranciers gaan kapot, terug velen aan den ‘dop’. Dus ik vind dat die mensen eerst eens bij ons moeten komen kijken. Het allerbelangrijkste voor mij is veiligheid. Ik wil niet hebben dat als er hier iemand buiten rijdt, hij een ongeval krijgt door mijn toedoen. Want uiteindelijk komen ze dan toch terug bij mij. Zo mag er bv iemand binnenkomen met 10 miljoen voor een motor zonder remmen, ik begin er zelfs niet aan. Ik wil maar zeggen, dat is mijn manier, veiligheid komt op de eerst plaats. Onze afgeleverde producten zijn meestal een pak veiliger dan als ze uit de fabriek komen. Als die fabrieksharley slechts een piston zuiger heeft als voorrem, en wij steken er een zespiston op, dan zal hij een pak beter remmen, niet? Het is onze verantwoordelijkheid om te zorgen dat we een veilig product afleveren. De mensen die de wetten maken, moeten eerst eens raad vragen bij mensen die al jaren in de branche zitten, vooraleer ze iets toevoegen of afschaffen. Vooraleer ze ervoor zorgen dat er mensen hun job kunnen verliezen

.BR: Wat geef je als goede raad mee aan de motorrijders?
JB: Hou het veilig h?? Dat is het allerbelangrijkste. Is het nu een Suzuki-rijder of een Harley-rijder of een andere motorrijder, ik zou zeggen allen voor ??n. Anders krijgen we het systeem zoals we al zoveel gezien hebben, dat er geen rekening met ons gehouden wordt. En ik zou zeggen, wees wat bedachtzaam. Want men legt meestal eerst de schuld bij de motorrijders. Als je een artikel ziet in de krant, is het meestal de motorrijder die waarschijnlijk te rap reed. Je moet het zelf niet gaan uitlokken, want we worden al genoeg geviseerd. Verstand gebruiken zou ik zeggen…