Sunda Eilanden (2010) 

Originally published at: http://walle.oniria.be:17600/index.php/2010/10/20/sunda-eilanden-2010/

Deze reis werd ondernomen onder ‘leiding’ van Koning Aap. Zij werkten samen met een lokaal agentschap Happy Trail. We waren met 2 personen die deze reis ondergingen. Onze bedoeling is om de Sunda eilanden te bezichtigen, en meer bepaald de Flores en Komodo eilanden. De nadruk moest liggen op natuur, en ‘activiteit’. Dus geen strandvakantie.

Het moest natuurlijk lukken dat ik, een 15 jaren ervaren motorrijder, de week voor het vertrek ongelukkig ten val kwam met de motor. Spier gescheurd, dus bijna werd de reis afgeblazen. Maar… met de nodige pijnstillers toch doorgezet. We zien wel wat het geeft…

Ik ga hieronder in het kort proberen te schetsen hoe wij deze reis ervaarden. Misschien hebben jullie er wel iets aan mochten jullie in onze voetsporen wensen te treden…

Dag 1, De afreis

Luchthaven Zaventem

2,5u op voorhand op de luchthaven? Anderhalf uurtje zal ook wel lukken zeker? Let op, je moet weten dat het vertrek op een zondag is, en dat ik eerlijkheidshalve moet zeggen dat ik mijn weg ken op de luchthaven. Dus geen verrassingen meer qua afstanden, controles… Zonder noemenswaardige problemen komen we op het vliegtuig richting Amsterdam. Goed begonnen is half gewonnen zullen we maar denken.

Luchthaven Amsterdam

In Amsterdam is het overstappen geblazen. 2 uurtjes om binnen de terminal van gateway te wijzigen? Dat moet lukken… Zelfs nog even tijd voor een broodje en natje.

Als het vliegtuig zijn motoren wil starten zitten we opeens volledig in de duisternis. Volgens de eerste melding was er problemen met de aansluiting op de grond. Een later melding had het over een slechte generator, en een nog later melding deed ons geloven dat de polariteit omgekeerd zat. Ik moet je zeggen, met een opleiding elektronica achter de rug vind ik deze trip veelbelovend. Ik vraag me af wat we nog gaan meemaken. En wat later een reboot van de beeldschermpjes. Tot mijn verbazing (en opluchting) zag ik dat er linux draaide op deze toestelletjes.

Luchthaven Singapore

Er werd een tussenstop gemaakt in Singapore. En blijkbaar moest iedereen, wij dus ook, van het vliegtuig. Volgens de crew omdat het toestel gekuist moest worden. Ik vond nochtans van mijn eigen dat ik vrij proper geweest was. Tja, perceptie zeker?

Bali

De luchthaven verlaten om 20u30. En het was er nog 30 graden! Onze chauffeur stond ons netjes op te wachten. Dus dit beloofde een herhaling te worden van onze geslaagde Costa-Rica reis met Koning Aap. En mijn eerste indruk van Indonesië? Brommertjes, brommertjes en brommertjes. Toen de verkeerslichten op rood sprongen, verdwenen alle auto’s verdwenen de brommertjes. Na een half uurtje rijden kregen we een wolkbreuk vanjewelste. Alle straatjes werden omgedoopt tot echte beekjes. Raar zicht, dat kan ik je zeggen, ik hoopte zelfs dat onze chauffeur zijn auto een soort verdoken amfibievoertuig was…

Het hotel ‘Artini 2 Cottages’ was schitterend. De receptie was reeds gesloten, maar wij konden nog perfect binnen. En 2 hotelmedewerkers gutsten door de regen met onze bagage, en wij erachter… Met onze schoenen door de plassen. Moesten we hiervoor naar de andere kant van de wereld reizen? Dat had je in België ook. Maar de ‘kamers’ maakten het vlug goed. Elke kamer was namelijk een mooi afzonderlijk soort huisje.

Verbruik

Broodjes en drank € 11,00
Visum $ 50,00
Fooien aan chauffeur en hotel: $ 4,00
Totaal: $ 54,00 + € 11,00

Dag 2

Ubud, Monkey Park

Op aanraden van de hotelmedewerkers maakten we een fikse wandeling rond Ubud. Deze bracht ons als grootste attractie bij het ‘Monkey Park’. De naam is wat zelfverklarend… En bij de ingang konden we banaantjes kopen wat ons de aard van het park deed vermoeden. Aapjes, aapjes en aapjes. De een al geslepener dan de ander om je banaantjes afhandig te maken. In dit park hadden we ook de luxe om een tempel, met bijpassende jurk, te bezichtigen. Blijkbaar mag je niet met blote benen in hun tempels rondlopen. Werden wij nochtans niet allemaal naakt geboren? Religie, ik zal het nooit snappen. Een authentiek kerkhofje leidde ons naar de uitgang.

Ubud, Market

Na het ‘Monkey Park’ was de ‘Market’ aan de beurt. En dit is een markt zoals je daar kan verwachten. Heel smalle gangetjes, met een overvloed aan souvenirs en kledij. Na deze verkennende wandeling was het even tijd om de toerist uit te hangen aan het hotel zwembad. Kwestie dat we toch uitgerust en aangebrand naar huis konden gaan op het einde van deze trip.

Ubud, Vuurdans

's Avonds konden we genieten van de vuurdans. Een mooi optreden die dankzij een koor aan elkaar werd gezet. Er werd ons een volledige uitleg gegeven over het hoe, waarom, wanneer… van deze dans. Maar om heel eerlijk te zijn is die uitleg het ene oor in, en het andere er terug uit gegaan. Tja, de ene is theorie, de andere praktijk. En ik hou nu eenmaal van de praktijk, dus geef mij maar de dans zelf…

Verbruik

Medicijnen: 45.000,00
Drank: 36.000,00
Eten: 12.000,00
Souvenirs: 200.000,00
Vuurdans: 150.000,00
Apenpark: 40.000,00 entree + 40.000,00 banaantjes + 10.000,00 tempel
Totaal: 533.000,00

 

Dag 3

Bedulu, Goa Gajah

Er werd ons aangeraden om naar de Bashaki Tempel te reizen vanuit Ubud. Na wat te praten met de receptioniste van het hotel lag dit blijkbaar wat verder dan gedacht. Wandelen was niet echt aangeweze, en ik was nu eens in een sportieve bui. Hij raadde ons aan om dit via taxi / operator te doen. En zo werd het uitstapje naar de Tempel ineens een compleet gevulde dag. De chauffeur stond ons mooi op te wachten om 9u aan het hotel, en de eerste stop was de ‘elephant cave’. In tegenstelling tot wat wij verwachtten was er geen olifant te bekennen. Wel een grot met een standbeeldje van een olifant. En beelden die de geboorte-leven-dood symboliseerden. Vraag me terug niet wat er juist achter zat, dat ben ik allang vergeten. Wel zie ik de beeldjes nog voor mij, goed hé…

Tampaksiring, Gunung Kawi

Onze chauffeur kende nog een mooie tempel, enig nadeel volgen hem waren de trappen. Natuurlijk lieten we ons niet kennen, dus gingen we ervoor. Poeweeeee, Kon je wel zeggen dat er wat trappen waren. Het nadeel was dat het eerst naar beneden was, en pas in het terugkeren naar boven. Maar toch, het was de moeite.

Tampaksiring, Tirta Empul

Een andere tempel dat ons aangeraden werd door de chauffeur was de ‘spring tempel’. Een mooie grote tempel waar je de lokale bevolking in hun ritueel kon zien baden. Ook had je hier een prachtige vijver, als we het zo mogen noemen, waar je het water zag opkomen. De zogenaamde spring.

???, Kruidentuin

Onderweg wou de chauffeur nog even stoppen om ons kennis te laten maken met een typische kruidentuin. De meeste kruiden waren ons al bekend, al is het wel eens leuk om te zien waar de koffiebonen echt groeien. Het speciale aan deze tuin waren de 2 ???. Deze diertjes hebben de eigenschap om de beste koffiebonen op te eten, ze te verbeteren en ze terug uit te poepen. En geloof het of niet, maar dit zijn dan super exclusieve koffiebonen. In Amerika betaal je al vlug 150 dollar voor een kopje. In deze kruidentuin waren er een paar arbeiders en arbeidster de kruiden aan het verwerken. Wij werden direct uitgenodigd om de verschillende soorten thee, koffie en chocolade te proeven. Natuurlijk met nadien een bezoekje aan hun winkeltje.

Kintamani Bangli, Windu Sara

Dankzij onze chauffeur konden we lunchen op een mooi terras met uitzicht op de vulkaan en het daarnaast gelegen meer. De lunch bestond uit een buffet waardoor we konden kiezen wat wensten. Hier konden we ook genieten van de gastvrijheid van de obers…

Gunung Agung, Pura Besakih

Volgens veel boeken en brochures de tempel dat je moet gezien hebben. 30 tempels verspreid over 7 terrassen. Onze chauffeur gaf ons de raad om goed op te letten met de lokale gidsen. Zij waren vrij agressief en durfden woekerprijzen te vragen. En hij had gelijk. Je werd belaagd langs alle kanten, maar dankzij de tips van onze chauffeur konden we deze makkelijk afwimpelen. Het spijtige aan deze tempel was het feit dat we zogezegd een donatie moesten betalen om de tempel te mogen betreden. Reden zou een ceremonie geweest zijn? Dan vraag je je natuurlijk af waarom je reeds een toegangsticket betaalde. Om heel eerlijk te zijn was deze tempel eigenlijk de minste mooie van de dag. OK, groot, indrukwekkend, maar ‘vuil’. Blijkbaar hadden de lokale gidsen meer oog om business te maken van de toeristen dan van even de zaak proper te houden.

Ubud, Warung Laba-Laba

's Avonds in de Warung Laba-Laba gestopt om te eten. Een restaurantje dat we uitkozen dat niet te ver van het hotel lag, want het zag er nogal regenachtig uit. OK, we hebben misschien lang moeten wachten op ons eten, zo’n 30 min. Maar wel de heerlijkste sandwich dat ik ooit at. Mocht ik Gordon zijn, dan zou die kok het wel geweten hebben…

Hotel Antiri 2

Accommodatie: 8
Vriendelijkheid: 8
Professionaliteit: 9

Verbruik

Toegang Goa Gaja: 30.000,00
Gids: 10.000,00
Toegang: Gunung Kawi: 30.000,00
Drank: 5.000,00
Toegang Tirta Empul: 30.000,00
’Souveniers’ Kruidentuin: $50,00
Eten Windu Sara: 224.000,00 + 26.000,00 fooi
Toegang Besakih: 30.000,00
Kosten chauffeur: 600.000,00 + 20.000,00 fooi
Eten Laba-Laba: 108.000,00 + 5.000,00 fooi
Totaal: Rp 1.005.000,00 + $ 50,00

 

Dag 3

Luchthaven Denpasar - Marmere

7u45, De chauffeur kwam ons oppikken om naar de luchthaven te voeren. Ook zagen wij de chauffeur van gisteren terug die andere klanten kwam oppikken. Toch leuk als je mensen begint te kennen.

Vliegtuig met tussenstop, en aankomst in Marmere met spectaculaire helikopter op de startbaan.

Een persoon kwam ons opzoeken op de luchthaven om onze chauffeur te tonen. Hij sprak een woordje Nederlands. Een woordje? Ik zou fier zijn mochten onze ministers zo’n woordje spreken, de meesten kunnen nog geen 2 zinnen uitspreken zonder 15 fouten er in te verwerken.

De wegen waren direct een enorm verschil met Bali, breder, rustiger qua uitzicht, zuidelijker? Zo’n beetje te vergelijken met het beeld dat je zou hebben van Kongo (niet dat ik daar ooit geweest ben).

Het hotel deed ons wat denken aan een centerparcs systeem. Heel mooi gelegen aan de zee, zelfs even mogen genieten van een stevige zeebries.

De kamer viel wat tegen, we hadden mooiere gezien op het terrein. Doch je kan natuurlijk de luxe niet verwachten van bij ons. En het park was ook compleet verlaten, op een lokaal gezinnetje na waren wij de enige gasten, wat het ook wat spookier maakte.

's Avonds eenzaam in het resto een lekker zoete spaghetti bolognaise gegeten…

Verbruik

Afrekening hotel: 184.000,00 + 16.000,00
Luchthaven taksen: 60.000,00
Totaal: 260.000,00

Hotel Beachhotel

Accommodatie: 5 (er waren mooiere kamers, en waarschijnlijk stillere)
Vriendelijkheid: 6
Professionaliteit: 3

 

Dag 4 Maumere,Detusko

Slechte nacht achter de rug. Ik denk dat er boven onze kamer een soort stroomgenerator stond die de hele tijd draaide. Gelukkig begon het rond middernacht te onweren waardoor we onze aandacht op iets anders konden focussen. Om zo een groot leegstaand hotelpark te zijn konden ze ons wat betere kamers gegeven hebben. Maar we laten het niet aan ons hart komen, na een heel sober ontbijt (2 beschuiten?) ging de reis verder…

De eerste stap van onze chauffeur was een typisch vissersdorp. Klonk leuk, tot we er waren. Kinderen, kinderen en nog eens kinderen. En die kenden enkele woordjes, mister – miss – photo en money. Blijkbaar waren ze hier gewend aan toeristen over de vloer te krijgen. Wel wat jammer natuurlijk, want de charme van zulke dorpjes gaat dan volledig verloren. We hebben dan maar wijselijk onze kamer niet boven gehaald om verdere uitlokking te vermijden.

Volgende stop was aan een heerlijk, maar dan echt heerlijk strand. Een klein soort overdekt terrasje waar we een mega grote thee kregen, met uitzicht op het strand natuurlijk. Toen we op dat strand wandelden kon je het leuke schouwspel bekijken van kleine krabbetjes die dansten met het water…

Dan een kleine domper op onze reis, blijkbaar zat het klooster van de Fransico nonnen vol, althans volgens onze chauffeur. Dus stopten we aan een hotelletje in Soné, Hidayah Dit hotelletje was blijkbaar vrij primitief, maar wat is de norm in Indonesië? Na het inchecken bracht Eddy (onze chauffeur) ons naar een hoger gelegen restaurant, waar we kennis konden maken met 2 jankende katjes. Deze waren blijkbaar gewoon om hun eten te verdienen, en niet te veroveren…

Bij terugkeer ging Eddy meefeesten met de buren, wat ons meer argwanen deed krijgen over de ‘volheid’ van het klooster. Wij dan maar even hogerop een waterval bezichtigen. De moeite, heel leuke bruggetjes van bamboestokken, een inboorling die ons op weg hielp…

Na onze terugkomst lager in het dorp even een cafeetje bezocht waar we kennis maakten met 2 Nederlanders. Zij logeerden aan het aangelegen hotel, welk in ons ogen toch wel een pak mooier oogt dat het onze. Zo zie je maar dat je verschillende soorten moet hebben om te kunnen oordelen.

Na ook ons avondmaal te nuttigen in dit hotel, ons hotel bezat namelijk geen ‘keuken’, ging het richting bed. Aan ons hotel aangekomen zag het er ineens niet zo rooskleurig meer uit. Het huisje ernaast was blijkbaar van plan om keihard karaoke te spelen tot een stuk in de nacht. En langs de andere kant van het hotel beslisten timmerlui om een nachtje door te steken…

Verbruik

Hotel: 130.000
Thee strand: 6.000,00
Middagmaal: 36.000,00 + 2.000,00
Café Rainbow: 16.000,00
Café Bintang: 18.000,00
Avondmaal Bingtang: 51.000,00 + 4.000,00
Totaal: 213.000,00

Hotel Hidayah

Accommodatie: 2 (mooiere hotels in het dorp)
Vriendelijkheid: ? (geen uitbaters ‘gezien’)
Professionaliteit: ? (geen uitbaters ‘gezien’)

 

Dag 6, Soné – Ritung

Vanmorgen heel vroeg moeten opstaan (3u30) om naar de zonsopgang te kijken op de vulkaan. En dat na een nachtje van 3 uurtjes slapen. Je kan je voorstellen hoe onze kop erbij stond.

Na een half uurtje rijden komen we aan in het Nationaal park waar na een fikse wandeling opwaarts we op de top van van de vulkaan aankwamen. Met prachtig zicht op de 3 meren, en een hemelsblauwe zonsopgang met wolkjes.

Eens de zon volledig opgekomen is werd het tijd om de vulkaan af te dalen, terug naar het hotel om ons ontbijt binnen te spelen. Nog even nagenieten van de ochtendkilte, en dan de wagen in, naar het zuiden van het eiland. Waar we langs een kilometerslange weg die vlak naast de zee liep. Persoonlijk had ik er wat de pest in dat ik nu niet met de motor was, maar dit is vlug vergeten als je het raampje uitkeek. Na wat kilometers, of zijn het eigenlijk mijlen, gereden te hebben nuttigen we ons middagmaal in een stadje. Niet veel soeps, wat zeg ik? Geen soep, enkel wat rijst en enkele varkenssaté… En daarna de bergen in, waar het landschap toch drastisch verandert. Hier zie je een dor en warm landschap, een groot verschil met de kustzone waar alles groen en levendig is. Na een rit van 5u komen we op onze bestemming, Ritung, aan. Je merkt direct een verschil in de bevolking, deze mensen zijn niet zo gefocust op toeristen. Iedereen zegt wel mooi, hello, maar daar blijft het bij. Nog even een wandeling naar de haven om te zien of ik met mijn arm, net voor de reis een motorongeluk gehad, wel op zo’n bootje zou geraken. Want het idee is om morgen met een bootje naar een eilandje te varen. Maar dat vertel ik morgen dan wel weer.

Het hotel is schitterend, ruime kamers (3 zelfs: living, slaap en badkamer), airco, zelfs tv… Belooft veel.

Verbruik

Toegangsticket park: 46.000,00 (2x 20.000 + 6.000,00 tol)
Lokale gids met thee: 10.000,00
Middagmaal: 92.000,00 + 8.000,00
Totaal: 156.000,00

Dag 7, Ritung

Deze nacht prachtig geslapen, denk zelfs bijna 9u aan één stuk. En dat is veel als je weet dat ik op een doorsnee nacht maar een uur of 6 slaap. Even ontbijten op het hotel, en dan onze lokale gids opzoeken die me vandaag ging helpen. Gisteravond kwam ik hem nog tegen in hotel, en hij verzekerde me dat het geen probleem zou zijn om met die bootjes te varen. Dat hij me overal bij ging helpen. En ja hoor, Het instappen van de boot was al vrij moeilijk, maar met z’n hulp ging het moeiteloos. En we waren op weg naar het eerste eiland. Of nee, toch blijkbaar niet. Onderweg even stoppen om te snorkelen. Wat ik dus vriendelijk aan me liet voorbij gaan. Want van de kade op zo’n bootje geraken is 1 ding, maar vanuit het water vond ik een brug te ver. Dus maar aan boord blijven zitten met de schipper. Na een tijdje kwam de lokale gids terug aan boord, en liet m’n vriendin verder snorkelen. Ik vond het wat vreemd, maar snapte al vlug waarom. Hij ging even de vis kuizen voor het middagmaal. De ingewanden eruit, de schubben eraf, alles in het water, en klaar was het… Toen dit gebeurt was, werd het tijd om verder te varen. Het eerste eiland? Volk. Het tweede eiland? Volk. Het derde eiland waarheen we naartoe voeren was er een volledig Moslim familie geland, want met het eind van de Ramadan hadden deze precies zin om buiten te komen. Dus toen maar op naar het volgende eiland, en we hadden geluk. Dit was volledig voor ons. Toch even voor een tijdje. Na een half uurtje had blijkbaar een Moslim familie ons gevolgd. Status: gezin met zo’n 10 kinderen op ons strand. Dus toen hebben wij maar beslist wat op te schuiven naar het volgend strandje… En nu werd het tijd om te snorkelen. Want vanaf het strand in het water gaan moet mij wel lukken. En ja hoor, zalig wat je daar allemaal ziet! De verschillende riffen, blauw-paarse zeesterren, gevaarlijke zee-egels, Nemo in het bruin, Fel blauwe, fel gele vissen… Pakken beter dan het aquarium dat ik thuis staan hebben. Tegen de middag werden onze visjes dan gegrild op een geïmproviseerd vuurtje. Nog nooit zulke lekkere vis gegeten. Meer moet dat niet zijn, wat kokosnoot schelpen in brand steken, bamboestokken erboven leggen, en daarop de vis. Half uurtje laten sudderen en voila… Na het eten een korte siësta, en dan terug het water in. Wat verder snorkelen… We sluiten deze dag af met een bezoekje aan de vliegende honden. Ik dacht dat we zo’n 30-tal hondjes gingen zien, maar nee hoor. Honderden, misschien wel duizenden van die honden gingen in de boom. Onze lokale gids had even zin om ze wakker te maken, en begon in z’n handen te klappen en te fluiten. Gevolg, al die honden vonden dit niet leuk, en verhuisden naar de andere kant van het eiland. Jammer voor hun nacht, huh, sorry, dagrust, maar wat een spektakel…

Nog even een dankwoordje voor de lokale gids dat hij me zo’n ervaring kon laten beleven, ook al beschikte ik op dat moment maar over 1 bruikbare arm…

Verbruik

Lokale gids, boot en eten: 650.000,00
Water: 10.000,00
Toegangsticket eilanden (reservaat): 60.000,00
Snorkelbrillen (hotel): 50.000,00
Totaal: 770.000,00

Hotel Pondok SDV

Accommodatie: 7,5
Vriendelijkheid: 8
Professionaliteit: 7

 

Dag 8, Bajawa

Deze morgen op een normaal uurtje uit bed, want we vertrokken maar om 8u30. Voldoende tijd om onze wonden te verzorgen. Want blijkbaar had ik gisteren mijn arm wat ‘overbruikt’, en mijn vriendin wat te lang in het water gelegen. Eindresultaat, een mooie rode verbrande rug. Blijkbaar mijn rug ook wat, maar dankzij al die pijnstillers heb ik er geen last van. De komende trip was er eentje in de bergen. Onze chauffeur had op voorhand met ons afgesproken om de airco niet teveel te gebruiken, want in de bergen is het nogal ‘chilly’. En hij had gelijk. We kregen de indruk dat we terug in België waren. De rit in de bergen was zalig om te zien, prachtige natuur, wegen waar een doorsnee chauffeur schrik van zou krijgen. Kronkels, ups en downs, verkeer dat je niet ziet afkomen door de begroeiing, punten om U tegen te zeggen. Prachtig gewoon, terug was ik teleurgesteld dat ik niet met de motor onderweg was. Tegen Bajawa maakten we even een detour om een warm waterbron te bezichtigen. Hier kon je je zalig wassen in het warme water. Dit water was eigenlijk wel wat te warm om je in te begeven met deze temperaturen, geef ons maar een ijskoude douche.

Volgende stop was ons hotel, blijkbaar een probleem met de reservaties, want we krijgen hier een achterkamertje ipv de VIP-room. Dus geen balkon, geen tv, geen airco… Onze 2de tegenvaller met de accommodatie… Maar we laten het niet aan ons hart komen, we trekken de stad in. Een lokale markt trekt onze aandacht. Niet veel soeps, behalve veel groenten om in die soep te doen. Dus na een kwartiertje zijn we de markt door. Nog even door het dropje wandelen, en behalve bouwvallige gebouwen en een kerk is er niet veel te zien. Dus na een uurtje zijn we terug aan het hotel. Nog 5u te vullen met, lezen aan de voordeur, daar we geen balkon hebben. Straks nog een filmpje op de laptop en tot daar deze dag. Jammer…

Verbruik

Afrekening hotel: 148.000,00 + 2.000,00
Toegang warm water bron: 20.000,00
Drank: 6.000,00
Middagmaal: 58.000,00
Totaal: 234.000,00

Dag 9, Bajawa

Vandaag met een lokale gids op stap. Hij zal ons naar enkele lokale dorpen (Bena) begeleiden. Onderweg kregen we een prachtige uitleg over de verschillende soorten bamboe, de verschillende bomen… Onze chauffeur dropte ons aan een kleine weggetje bij het eerste dorp. Blijkbaar gaan we de rest va de trip wandelden, en zal hij ons opwachten aan het eindpunt. De eerste meters krijgen we van de gids uitgebreide uitleg over de verschillende bomen en planten die we tegenkomen. Gember, cacao, koffiebonen, zoete aardappels… Ook laat hij ons van bijna elke plant de zaak ruiken en proeven. Daarin gaan we langs de achterkant het eerste dorpje binnen. Heel mooi in stand gehouden ‘inboorlingen’ dorpje. Hier geeft de gids ons uitgebreid uitleg over hoe de rituelen zijn, wat de verschillende onderdelen van de huizen en het dorp zijn. En meer nog, hoe we moeten omgaan met de bevolking. Na dit dorp trekken we verder door dichte beplanting naar het volgende dorp, die precies iets groter uitvalt. Wel 9 clans wonen hier…

Bij terugkomst in Bajawa krijgen we te horen dat er de een of ander politieker verkozen is. En in tegenstelling tot bij ons is dit een groot feest. Zelfs nog met een offerande van dieren? Dus gaan we dit even gaan verkennen. Doch nadat we daar zo’n 10 minuten zijn, gaan de hemelsluizen open. Gevolg, de helft van de bevolking gaat schuilen onder afdakjes, de andere helft springt op hun brommertjes en kiezen het hazenpad. Voor ons dan ook het teken om richting hotel te gaan. Waar we de rest van de namiddag doorbrengen met wat literatuur bij te schaven.
's Avonds nog even naar een lokaal restaurantje waar we eens de Europese keuken gaan proberen. Spaghetti Bolognaise lijkt ons wel iets. Al zouden wij het eigenlijk meer spaghetti zoet-zuur noemen…

Verbruik

Panoramisch zicht: 5.000,00
Donatie dorpjes: 10.000,00 + 10.000,00
Drankjes: 16.000,00
Souvenir: 180.000,00
Eten: 68.000,00
Fooi lokale gids: 17.000,00
Eten: 78.000,00
Totaal: 384.000,00

Hotel Bingtang Wasiriti

Accommodatie: 4 (kamers zonder ramen? Wel warm water)
Vriendelijkheid: 4 (precies alles tegen hun zin)
Professionaliteit: 2 (tv aan receptie hele nacht knalluid, chaotisch ontbijt)

Dag 10, Ruting

Een rustig vertrek, niet te vroeg. We zijn tenslotte op vakantie. De rit brengt ons vandaag naar Ruting. We trekken terug de bergen in langs kronkelende baantjes, met her en der de nodige putten. Wat ons wel opvalt is dat de omgeving toch wel properder (of is het moderner?) oogt. Ook zien we hier meer werkzaamheden langs de weg, en zelfs mensen met een fluo vestje.Wat ons toch doet denken dat de regering hier wat effort doet. Onderweg stoppen we nog even bij een prachtig diep meer te midden van het woud. Gelukkige dat onze chauffeur dit meer wist liggen, want als gewone doorreiziger zou je het nooit opvallen. Verder op de weg vonden we enkele apen terug. Een zicht voor ons dat je alleen maar in je dromen kan voorstellen, of bij een ontsnapping uit de zoo…

In Ritung gearriveerd gaan we naarstig op zoek achter de markt en winkelstraten, welk zo mooi werd omschreven in de reisbrochure. Doch we komen van een kale reis thuis. 1 straat met wat kraampjes en links/rechts een gsm winkeltje, of motorbandjes, vieze kroepoek. Waarschijnlijk zijn wij iets te verwend als het op gezellig winkelen aankomt…

Het hotel is ook niet om naar huis te schrijven, zelfs geen douche deze keer. En het plafond lijkt elk moment naar beneden te willen vallen. Ik denk dat het reisbureau toch wel het een en ander zal mogen uitleggen bij onze terugkomst. Want uit verschillende bronnen hebben we al vernomen dat hier dichtbij een heel leuk en proper klooster zou zijn. Het enige nadeel daar is dat de poort sluit om 21u, maar daar er hier toch niks te beleven valt na zonsondergang (18u) kan dit zeker geen probleem vormen.

Toch nog even met de chauffeur naar een nabijgelegen typisch dorpje waar we na betaling (die mensen zien hier heel graag geld) een rondwandeling van 10 minuten konden maken…

Verbruik

Afrekening hotel: 57.000,00
Donatie dorpjes: 10.000,00
Drankjes: 17.000,00
Eten: 59.000,00
Fooi belboy: 2.000,00
Avondmaal: 56.000,00
Totaal: 201.000,00

Hotel Dhalia

Accommodatie: 2 (geen douche)
Vriendelijkheid: 6
Professionaliteit: 3

Dag 11, Rinca

Vandaag de langverwachte dag, het hoogtepunt van onze reis, de varanen van Komodo… Het idee is om rond de middag te arriveren in Bahuja Bayo, waar een schip ons ligt op te wachten. Dus vandaag eens wat vroeger vertrekken. Om 6u30 krijgen we ontbijt op de kamer, en om 7u zijn we al onderweg. De rit neemt ons terug via prachtige baantjes in de bergen. Terug kan ik het niet laten om me in te beelden hoe dit moet zijn met de motor. Nog even een kleine pitstop inlassen om een rijstveld te bezichtigen in de vorm van een groot spinnenweb. Blijkbaar zijn de mensen hier nog niet echt wakker, want hun boekje voor donaties is nog niet zichtbaar. Maar geen zorgen, na onze terugkomst is dit er natuurlijk… Tijdens een kort intermezzo komt ik ook onze Mimosa plant tegen, dit is een klein plantjes die zijn blaadjes sluit bij aanraking. Heel leuk, doch ietwat kostbaar bij ons. En blijkbaar is dit hier onkruid? Het groeit met hopen langs de kant van de weg.
Rond de middag arriveren we in Bahuja Bayo, en wordt het tijd om afscheid te nemen van onze chauffeur. 2 crew members helpen ons met onze bagage, en met ons. Want het schip dat wij moeten hebben ligt 4 schepen ver. Dus er komt wel het nodige klauterwerk aan te pas, en dat met maar 1 arm… Het schip is prachtig, de warme temperaturen, de koele oceaanbries, de verschillende eilanden met prachtige stranden. Soms vraag je je toch echt wel af waarom wij in België willen blijven. Onze volgende stop is Rinca, waar we al direct opgewacht worden door een Komodo varaan, oftewel de Komodo Dragon. Ook enkele makak aapjes mogen hier niet ontbreken. Na een korte, fikse en droge wandeling komen we aan het begin van het reservaat. Hier is een soort wachtpost van de rangers. Na onze entree te betalen wordt het tijd voor het echt werk. Een safari toch over het eiland op zoek naar de draken. Een van de rangers geeft ons, in verstaanbaar Engels, een uitgebreide uitleg over deze dieren. De eerste stop is de keuken van de rangers. Hieronder liggen wel zo’n 6 draken te wachten om een stukje te kunnen mee-eten. In het park zelf vinden we niet zoveel draken, naar verluid zouden er 1.100 draken op het eiland zitten. Doch in de namiddag verstoppen ze zich al luierend. Tja, niet enkel voor ons is het blijkbaar warm. Maar toch geluk, we hebben het geluk om een draak te zien die haar nest prepareert. Verschillende gaten om roofdieren te misleiden. En na het leggen van de eieren begraaft ze deze. Prachtig om te zien hoe ze met haar enorme klauwen de aarde erover trekt. Eens dit gedaan gaat ze simpelweg bij een andere put liggen voor 3 maanden. Kwestie van de roofdieren op een dwaalspoor te brengen. Na deze 3 maanden verdwijnt ze gewoon, en na 9 maanden komen de eieren uit. De kinderen kruipen dan in de bomen gedurende 3 jaar, tot ze te zwaar worden en noodgedwongen op de grond komen…

Na Rinca zetten we onze tocht, of is het vaart, verder naar een ander eiland. Een eiland die je niet ziet, het enige dat je ziet zijn bomen die precies over het water drijven. En bij zonsondergang gebeurd het dan, duizenden vliegende honden brengen zich in beweging vanuit het midden van dit eiland. Op zoek achter eten op Flores.

Doet er me trouwens nog aan denken dat het eten aan boord schitterend is. Gedurende onze hele reis hebben we nog niet zo goed gegeten als hier. Blijkbaar is het makkelijker om iets goed klaar te maken in een kombuis dan in een restaurantkeuken…

Verbruik

Fooi Belboy: 2.000,00
Donatie dorpjes: 20.000,00
Drankjes: 20.000,00
Donatie Komodo: 155.000,00 + $ 30,00
Fooi Ranger: 10.000,00
Fooi chauffeur: 60.000,00
Totaal: 267.00,00 + $ 30,00

Hotel (boot)

Accommodatie: 8
Vriendelijkheid: 9
Professionaliteit: 9

Dag 12, Komodo

Deze nacht broeierig warm. En wij die dachten dat het ijskoud ging zijn op dat water. Midden in de nacht deur open, laat die zeelucht maar binnen. En nog meer, laat die koelte maar binnen. Om 5u30 besliste de kapitein om ervandoor te gaan. Motoren die aansloegen, het schip dat begon te schommelen. Dus tijd om op te staan, en nog even te genieten van de vliegende honden die terugkwamen na hun eetfestijn. Net op tijd in hun bed, uh in de boom, voor de zon er volledig is.

Onze koers richtte zich naar het eiland Komodo, waar er een speedbootje de mensen tussen de schepen en de wal bracht. Op het eiland kreeg je direct het gevoel dat het allemaal iets professioneler/properder was dan op het eiland Rinca. We kwamen langs een heuse drinkplaats waar we verschillende herten hun dorst zagen laven. Doch geen draken te zien op onze trip. Dat is blijkbaar het nadeel aan Komodo, groter dan Rinca en dichter begroeid. Dus vrij veel vegetatie, maar weinig dieren. Wel vonden we een gezin uilen in een boom die een, hmmm, uiltje aan het knappen waren… Ook aan de cafetaria vonden we 2 draken. Die beestjes weten waar ze moeten liggen.

Dan maar terug de boot op. Voor de terugreis van zo’n 4u, met nog inclusief een snorkeluurtje. Maar het snorkelen liet op zich wachten. Want we werden bedient op een heuse donderbui, en dat midden op zee. Genieten, allé, toch een beetje. Eens we aanmeerden aan de haven stond onze chauffeur ons op te wachten, en wat bleek, het was terug Eddy. We kenden blijkbaar iedereen op dit eiland?

Het hotel ‘Golo Hilltop’ werd uitgebaat door een Nederlandse vrouw. En dat zag je. Jongens, hebben wij genoten van dat hotel? Vriendelijk, proper, alle comfort die een mens nodig heeft, prachtige muggennet, heerlijke douches en nog lekker eten erboven op. Alle hotels zouden een voorbeeld mogen nemen aan dit hotel.

Verbruik

Fooi crew: 60.000,00
Drankjes: 57.000,00
Totaal: 117.00,00

Hotel (Golo Hilltop)

Accommodatie: 9
Vriendelijkheid: 9
Professionaliteit: 9

Dag 13, Sanur

Deze nacht als verwacht zalig geslapen. Wat properheid, stilte en comfort toch niet met zich mee kan brengen. Gelukkig dat onze Nederlandse uitbaatster ervaring had met Sunda (ze baatte het hotel reeds 10 jaar uit), en de luchthaven even controleerde. Want onze vlucht was een uur vroeger dan voorzien. Zij regelde ons vervoer zodat wij op tijd bij de incheckbalie stonden. Na een uurtje vliegen kwamen we terug op het eiland Bali aan, waar een nieuwe chauffeur ons stond op te wachten om ons naar Sanur te brengen. Het hotel was piekfijn in orde, alleen wat jammer dat het niet rechtstreeks aan het strand lag, zoals de meeste hotels hier. Maar dit beloofde toch een luie dag te worden, even wandelen langs de zonnekloppers… Ik kan er nog altijd niet bij waarom iemand zoveel geld en tijd investeert om hier aan het strand te komen liggen. Wat is er mis met Spanje of Italië? Ook nog even langs de gezellige markets (winkelstraat) gelopen. Al vragen wij ons nog steeds af of deze mensen ook daadwerkelijk iets verkopen. Zo opdringerig en ‘plakkerig’ dat de doorsnee mens ervan gaat lopen. Na de wandeling nog even uitpuffen aan het zwembad en dat was het voor vandaag…

's Avonds een gezond broodje, althans dat was het idee want hier serveren ze de broodjes met frietjes, in het hotel restaurant…

Verbruik

Afrekening hotel: 83.000,00
Luchthaventax: 40.000,00
Souvenier: $ 15,00
Middagmaal: 148.000,00
Totaal: 271.00,00 + $ 15,00

Hotel (Warung Taman)

Accommodatie: 7
Vriendelijkheid: 6
Professionaliteit: 8

Dag 14, Sanur

We hadden ons voorgenomen om de laatste dag luierend door te brengen. Niet! Waarom kom je zover? Om op je lui gat aan een zwembad te zitten? Kunnen we in Gent aan de Blaarmeersen ook, allé, dan zonder het goeie weer. Gisterenavond nog even met de receptioniste gecheckt voor een taxi naar de zoo. Maar zij wist ons te vertellen dat we beter een programma konden nemen. Voor 5u konden we dan een tuin met Orchideeën bezoeken, een vogel- en reptielenpark. Dus dit was dan ook ons doel. Orchideeën, ok, mooi, maar niet echt voor mij. Is me waarschijnlijk niet mannelijk genoeg. Volgende halte het vogelpark. Waar we direct werden verwelkomt door verschillende ara’s. Echt prachtig om te zien dat de meeste vogels hier gewoon ‘vrij’ rondhingen. Op een speciale plaats werd je overspoelt door vogels. Even op de arm of schouder voor een fotootje… En die dieren hadden er plezier in (nog meer in mijn regenjasje die nu een knop armer is). Maar toen, de weergoden vonden blijkbaar dat we dat goede weer niet verdient hadden, dus maar een onweertje. Tussen de buien heen de rest van het park afgewerkt, en dan op naar het reptielenpark. Op het eerste zicht een beetje de stijl van een dierentuin als bij ons. Is natuurlijk niet aangewezen om die slangen en krokodilletjes zomaar vrij los te laten lopen. Tot we in een gigantische kooi binnen gingen. Kameleons, hagedissen, varanen… allemaal vrij rondlopend. En de parkwachters hielpen je zelfs om ze vast te nemen voor een foto. Prachtige foto’s komen daarmee natuurlijk in je fotoalbum te zitten. Nog even ondergrond om de gevaarlijke slangetjes en spinnen te bekijken. Maar wat bleek? Wateroverlast! Zo’n 3cm water in de volledige gangen. Net een cm teveel om droge voeten te houden. Maar voor dieren doen we toch alles?

In de namiddag het dan toch maar wat rustig gehouden met dat weer. Even een MacDonald binnengewipt. Tja, een vergelijkende studie moet je uitvoeren. Anders weet je niet hoe goed je het hebt thuis. En ja hoor, onze conclusie is: New York heeft nog altijd de beste MacDonalds.

Terug bij het hotel aangekomen gevraagd om even wireless internet te krijgen zodat we onze vlucht voor morgen kunnen bevestigen. En wat bleek? 25.000,00 rupa’s voor even te checken? Geldwolven. Dan maar een internet café in de buurt waar je voor 5.000,00 rupa’s een halfuurtje van hun computer gebruik mochten maken. En wat bleek? Dju, we konden de vluchten nog niet checken daar dit maar kon vanaf 30u op voorhand. 5.000,00 rupa’s in het water. Allé, nog altijd beter dan het vijfvoud.

's Avonds maar gegeten in ‘Jim’s Café’, onze maag niet meer overstuur laten brengen voor de laatste dag. En waar je tegelijkertijd gratis kan internetten. Is dat nu geen service naar de klanten toe? Blijkbaar hebben enkel mensen Europese naam gevoel voor zakendoen…

Verbruik

Bezoek Bird-, reptielen- en orchideeënpark: $ 74,00
Fooi chauffeur: 10.000,00
Draadloos internet: 5.000,00
Souvenirs: $ 51,00
Drank: 50.000,00
Middagmaal: 130.200,00
Fooien parkmedewekers: $ 3,00
Avondmaal: 83.800,00
Wijziging stoelen KLM: $ 60,00
Totaal: 278.000,00 + £ 114,00

Dag 15, D-Day

Vandaag het begin van de terugreis. Om 17u komt men ons oppikken aan het hotel. Dus best niet te ver lopen, en we moeten uitchecken in het hotel om 13u. Dus ons plan is om in de voormiddag wat rond te hangen aan het zwembad, en in de namiddag de lokale winkelstraten te bezoeken. De voormiddag viel letterlijk een beetje in het water doordat het nogal wat regende. Gelukkig waren de weergoden ons beter gezind in de namiddag. Hierdoor konden we enkele winkeltjes doorsnuffelen op zoek achter enkele souvenirs. Want die moet je tenslotte ook hebben, niet?

Bij terugkomst op aan het hotel stond onze chauffeur ons al mooi op te wachten. Was dat nu niet aardig? Dus wij mooi op tijd in de luchthaven, misschien iets te mooi, want we zullen nog genoeg mogen wachten op de verschillende luchthavens. Eens op het vliegtuig zie ik de werkwijze van KLM. Wij betalen $60,00 extra voor betere zetels, maar eens de deuren toegaan, gaat iedereen maar zitten waar hij zin heeft. Dus die $60,00 is ook mooi voor de vuilbak. Tja, weten we ook weeral voor de toekomst…

Verbruik

Afrekening hotel: 242.000,00
Middagmaal:112.200,00
Drank: 75.000,00
Drank 42.900,00
Souveniers: 436.500,00
Tax Airport: 300.000,00
Fooi Chauffeur: 3.000,00
Totaal: 1.201.100

Totaal bedrag

Afhaling ATM

Euro: 400,00

Dollars: 500,00
Rupa 500.000,00 + 1.000.000,00 + 2.000.000,00 + 1.500.000,00
Extra kosten visa afhaling: € 21,17

Totaal in euro’s: 1.206,17

Daadwerkelijk verbruik

Eten: € 11,00 + Rupa 2.598.100,00
Luchthaven: $ 110,00 + Rupa 400.000,00
Fooien $ 7,00 + Rupa 174.000,00
Souveniers $ 116,00 + Rupa 816.500,00
Varia Rupa 50.000,00
Bezichtigen $ 104,00 + Rupa 2.026.000,00
Totaal in euro’s: € 763,00

 

Algemene conclusie

Flores is een prachtig natuur eiland. De natuur is er overdonderd. Van de kust tot het binnenland krijg je telkens prachtig schouwspelen te zien.

Enkel jammer van de bevolking. Je voelt je er als toerist namelijk niet welkom. Ik moet eerlijk zeggen dat ik me precies kon inbeelden hoe een neger zich moest voelen in de jaren '50. Overal zit men je aan te staren, of probeert men je iets te verkopen…

Qua toerisme heeft men daar nog heel wat te leren. Service moet je zeker niet verwachten…
Ook de regering zou een tandje mogen bijsteken om het zwerfvuil in te perken. Het land heeft zoveel charme, enkel jammer dat je geen 20m ver kan kijken zonder blikjes, papiertjes, bekertjes… te zien liggen.

Onze mening? Flores doe je best op een dag of 4, en niet op 10. Want naast de mooie natuur momenten kan je je er steendood vervelen. Zeker als je in een van de ‘grotere’ steden belandt. En begin in Bahuja Bayo, in het hotel Golo Hilltop. De uitbaatster kan je zeker enkele tips geven van zaken die je moet gezien hebben. En hoe je er moet geraken.

Bali is toch iets toeristischer, dan merk je zowel aan het soort aanbod (restaurants, cafés…) als aan de prijzen (dubbel tot driedubbele prijzen).